Karty Przedpłacone to wygodniejszy i bezpieczniejszy sposób płacenia niż gotówka. Wybierz taką kartę, która będzie najlepiej dopasowana do Twoich potrzeb. Przekazanie pracownikowi w prezencie karty pre-paid z punktu widzenia prawa traktuje się więc jak przekazanie środków pieniężnych. Karty przedpłacone są więc bardzo dobrym pomysłem na prezent dla pracowników. Warto pomyśleć o wręczeniu tej formy upominku nieco wcześniej, gdyż grudzień to okres wielu wydatków. ? bony towarowe/karty przedpłacone dla pracowników (por. interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 28 marca 2018 r., 0114-KDIP2-2.4010.29.2018.3.JG), sfinansowane ze środków Wartość przyznanych pracownikom i zleceniobiorcom (podlegającym z tytułu umowy zlecenia ubezpieczeniom zusowskim) świadczeń z okazji Świąt, sfinansowanych ze środków obrotowych pracodawcy, należy – co do zasady – wliczać do podstawy wymiaru składek ZUS. Dotyczy to zarówno świadczeń pieniężnych (np. premii świątecznych Ustawa o ZFŚS umożliwia wykorzystanie środków funduszu na zapewnienie pracownikom posiłku. Z ZFŚS nie można opłacać posiłków regeneracyjnych i profilaktycznych, do zapewnienia których pracodawcę zobowiązuje Kodeks Pracy. Wartość finansowania posiłków dla pracowników w ramach ZFŚS jest zwolniona ze składek na ubezpieczenia Uwaga! Jeśli pracodawca na Święta sprezentuje pracownikom paczki, karty podarunkowe, przedpłacone czy bony towarowe sfinansowane ze środków obrotowych, to podlegają one opodatkowaniu i składkom ZUS. Zarówno przepisy składkowe, jak i podatkowe nie wyłączają odpowiednio ze składek ZUS oraz podatku dochodowego wartości takiego . Wiele firm z okazji świąt decyduje się wręczyć prezenty świąteczne swoim pracownikom. Do najpopularniejszych podarunków należą bony, karty przedpłacone oraz tradycyjna gotówka. Nie wszystkie te formy wsparcia są jednak w równym stopniu korzystne dla zatrudnionych. Zarówno dla pracownika, jak i pracodawcy upominek na Mikołajki czy Boże Narodzenie będzie korzystny, o ile nie trzeba będzie płacić od niego podatku, a to z kolei zależy od tego, z jakiego źródła został sfinansowany podarunek oraz jaka jest jego wysokość. Świadczenie z ZFŚS bez podatku Generalnie każda dodatkowa wypłata jest dla pracownika dochodem - nie tylko wynagrodzenie za pracę, ale także inne korzyści majątkowe, w tym wypłaty pieniężne i rzeczowe albo ich ekwiwalenty, różne dodatki, nagrody. Jak są opodatkowane premie i upominki świąteczne>> Jednak ustawa o PIT wyróżnia rodzaje świadczeń dla pracowników, które są zwolnione z podatku. Muszą być one w takim wypadku wypłacane ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych (ZFŚS), ale zwolnieniu podlega tylko kwota nieprzekraczająca 380 zł. Jest to limit roczny i obejmuje wszystkie świadczenia gotówkowe i rzeczowe (w tym paczki świąteczne dla dzieci, bilety na imprezy sportowe lub kulturalne) finansowane z ZFŚS. Jeśli natomiast premie są wypłacone z innego źródła, w tym ze środków obrotowych firmy, zwolnienie nie przysługuje. Środki z ZFŚS mogą być uruchomione pod pewnymi warunkami. Przede wszystkim kwestia ta musi zostać zawarta w regulaminie ZFŚS, a wsparcie musi zostać zakwalifikowane jako pomoc socjalna, a nie przykładowo jako świadczenia świąteczne. Ponadto wysokość pomocy musi być zróżnicowana w zależności od zarobków pracowników - najmniej zarabiający powinni otrzymać większy prezent. Najlepiej podarować pieniądze lub karty przedpłacone Najkorzystniejsze i najprostsze jest więc obdarowanie pracownika środkami pieniężnymi, nie większymi niż 380 złotych, którymi pracownik będzie mógł swobodnie dysponować. Popularne wśród pracodawców są także przedpłacone karty podarunkowe, także traktowane preferencyjnie przez fiskusa - urząd uznaje je za karty bankomatowe, z których pracownicy uzyskują świadczenie pieniężne. Pracownik otrzymuje więc takie świadczenie, jak gdyby dostał zwykły przelew na konto albo gotówkę. I podobnie jak w przypadku gotówki, do granicznej kwoty nie trzeba płacić od karty podatku. Jeśli firma zdecyduje się na kartę dla zatrudnionych (zarówno na umowę o pracę, jak i na umowach cywilnoprawnych) może więc uwzględnić ich wartość w kosztach uzyskania przychodów. Kosztem podatkowym będzie tutaj odpis dokonany na rzecz funduszu, a wydatek na karty sfinansowany z ZFŚS dzięki temu odpisowi kosztem już nie będzie. Bony nie są zwolnione z podatku Ulga podatkowa nie obejmuje natomiast bonów, talonów czy też innych znaków uprawniających do ich wymiany na towary lub usługi (taka sytuacja jest od 2004 roku), nawet jeśli ich koszt pokryty jest ze środków ZFŚS. Bony nie są bowiem ani powszechnie akceptowanym środkiem płatniczym, ani też świadczeniem o charakterze rzeczowym. A to oznacza, że firma musi rozliczyć bony tak samo jak każdą inną wypłatę niepochodzącą z funduszu socjalnego, czyli ma obowiązek odprowadzić zaliczkę na podatek dochodowy pracownika. Dla pracownika oznacza to, że jeśli otrzyma od pracodawcy bon, to będzie musiał zapłacić od niego podatek w wysokości 18 proc. lub 32 proc. w zależności od wysokości uzyskiwanych dochodów. I kwoty tej nie zrekompensują pracownikowi nawet oferty promocyjne sieci handlowych i punktów usługowych, które oferują rabaty przy zakupie przy użyciu bonów. Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL Kup licencję Nie zapomnij zajrzeć do sekcji komentarzy na samym dole Karta prepaid a komornik 2021 Do niedawna karty przedpłacone były stosowane jako sprytny sposób na uniknięcie komornika. Przy spełnieniu konkretnych warunków dłużnik mógł posiadać kartę prepaid, a komornik nie miał możliwości ściągnąć z niej pieniędzy. W światle najnowszych stanowisk Ministerstwa Sprawiedliwości i Krajowej Rady Komorniczej sytuacja uległa zmianie. Czy jednak możliwość unikania spłaty zadłużenia przez najbardziej zagorzałych dłużników przepadła bezpowrotnie? Czym jest karta prepaid Karta przedpłacona, zwana potocznie „prepaid” to karta ogólnie dostępna w ofercie banków. Tym różni się od karty debetowej, że można z niej korzystać tylko do momentu wykorzystania dostępnych na niej środków. Najpopularniejszą metodą wykorzystania kart przedpłaconych jest przekazywanie ich dzieciom przez rodziców. Coraz częściej są także wykorzystywane przez pracodawców. W tym wypadku na karcie mogą się znaleźć środki na podróż służbową albo pieniądze przekazane jako bonus czy premia dla pracownika. Warto podkreślić, że karta przedpłacona nie jest spersonalizowana. Właścicielem rachunku jest osoba trzecia (we wspomnianych wypadkach rodzic lub pracodawca) i może ją wręczyć dowolnej osobie do wykorzystania. Kartę prepaid doładowuje się na podobnej zasadzie jak kartę prepaid stosowaną w telefonii komórkowej. Dostępne są na niej jedynie przelane środki. Z karty można korzystać podobnie jak z karty debetowej – można wypłacać pieniądze z bankomatu i płacić nią w sklepach, także internetowych. Aby mogła istnieć karta przedpłacona w banku powstaje rachunek techniczny przypisany do konkretnej karty. Nie jest to jednak rachunek, z którego użytkownik karty może korzystać jak ze swojego konta bankowego, ma ono wiele ograniczeń. Nie można wykonać z niego chociażby przelewu ani założyć lokaty. Konto posiada jednak numer, na który mogą wpływać przelewy od różnych osób, nie tylko właściciela rachunku głównego. Dodatkową wadą kart prepaid jest odpłatność wszystkich transakcji, w związku z czym każde jej użycie wiąże się z kosztami. Karta prepaid jako sposób uniknięcia zajęcia komorniczego Kwestia ściągania środków przez komornika z kart przedpłaconych przez długi czas nie była jasna i podlegała każdorazowo indywidualnej ocenie. Zmieniło się to w 2021 roku. Stanowisko w tej sprawie zajęły dwie ważne instytucje: Ministerstwo Sprawiedliwości i Krajowa Rada Komornicza. Stało się tak dlatego, że karty prepaid były wykorzystywane przez dłużników jako forma uniknięcia zajęcia komorniczego. Z karty korzystał dłużnik, a konto techniczne należało do osoby trzeciej – znajomego lub członka rodziny dłużnika. Komornik nie miał możliwości zajęcia środków na karcie, ponieważ formalnie należała nie należała ona do dłużnika. Poza licznymi ograniczeniami i dodatkowymi opłatami użytkownik karty był w posiadaniu numeru konta technicznego, w związku z czym mógł samodzielnie zasilać kartę przelewem lub podać numer konta komuś, kto miałby wykonać przelew. Dotąd nawet jeśli na konto to wpływała wypłata była ona bezpieczna, nie mógł zająć jej komornik. Najnowsze stanowisko Ministerstwa Sprawiedliwości (z dnia jest jednoznaczne i zgodne – według ministerstwa karty prepaid należy uznać za świadczenie pieniężne, a co za tym idzie istnieje możliwość zajęcia komorniczego tak samo jak w przypadku wszystkich innych świadczeń pieniężnych od pracodawcy. Do takiego stanowiska ustosunkowała się także Krajowa Rada Komornicza. Zgodnie z jej oficjalnym stanowiskiem ogłoszonym roku karty przedpłacone mogą podlegać zajęciom komorniczym. Czy każda karta prepaid traktowana jest tak samo? Stanowiska Ministerstwa Sprawiedliwości i Krajowej Rady Komorniczej dotyczą w zasadzie tylko kart prepaid przekazywanych pracownikowi przez pracodawcę. W tym wypadku karty prepaid mogą mieć różny charakter. W zależności od ustaleń źródła finansowania będą miały zastosowania inne metody potrąceń. Niemniej, każda karta przedpłacona traktowana powinna być na równi z formą wypłaty gotówkowej i z każdej takie potrącenia są możliwe. Karty, które finansowane są ze środków obrotowych pracodawcy traktuje się na zasadach identycznych z tymi, którym podlega wynagrodzenie za pracę. Z kolei te karty, które finansowane są ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych mogą podlegać zajęciu w całości. Nie mają w stosunku do nich zastosowania przepisy ochronne. W przypadku kart prepaid otrzymanych przez pracodawcę sytuacja jest jasna. Niemniej ciężko powiedzieć czy preceder ze stosowaniem kart prepaid przed dłużników zostanie ukrócony. Jeśli dłużnik będzie korzystał z kart prepaid otrzymanych od osoby trzeciej i nie będzie na to konto wpływać wynagrodzenie za pracę może okazać się niemożliwym odkrycie przez komornika, że dłużnik jest w posiadaniu dodatkowych środków na karcie przedpłaconej. Stanowisko Ministerstwa Sprawiedliwości z pewnością uniemożliwia albo przynajmniej utrudnia ukrywanie przed komornikiem dochodów z pomocą karty prepaid i reguluje tę kwestię z punktu widzenia polskiego prawa. Pytanie Czytelnika: Firma planuje sprezentować pracownikom w ramach upominków świątecznych karty przedpłacone – zakup ze środków obrotowych. Czy wartość świadczenia podlega składkom ZUS, podatkowi PIT i wpłatom na PPK. Jak rozliczyć to świadczenie, gdyby karty przedpłacone zostały zakupione ze środków zfśs? Jeśli jesteś subskrybentem publikacji Prawo pracy w pytaniach i odpowiedziach zaloguj się Zapomniałeś hasła ? kliknij tutaj Zostań subskrybentem publikacji Prawo pracy w pytaniach i odpowiedziach ZOBACZ OFERTĘ Pracodawcy przekazują niekiedy nieodpłatnie pracownikom bony podarunkowe albo przedpłacone karty podarunkowe. Zakup owych profitów może nastąpić ze środków obrotowych firmy albo ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych. Wiąże się to z różnicą w opodatkowaniu przekazanych świadczeń pracowniczych, która może okazać się dla przedsiębiorcy treściBony podarunkowe a karty prepaidFinansowanie bonów i kart podarunkowych dla pracownikówBony podarunkowe a podatekKiedy nie ma obowiązku przekazania zaliczki na podatek dochodowy?Bony i karty podarunkowe a koszty firmyBony podarunkowe a karty prepaid Specyfika bonu podarunkowego nieco rożni się od zasady działania podarunkowej karty prepaid. W przypadku kupna bonu nabywa się możliwość jego wymiany na towary lub usługi do określonej w bonie wartości. Bon można zrealizować w konkretnym terminie i w sieciach handlowych, które go honorują (lub które go wyemitowały). Zakupiony bon będzie więc uprawniał osobę, która go otrzyma do wymiany na towar lub usługę o takiej wartości maksymalnej, na jaką opiewa bon. Większą swobodą i elastycznością zakupów cechują się karty prepaid (w omawianym przypadku karty podarunkowe – przedpłacone). Podarunkowe karty prepaid wyglądają podobnie jak bankowa karta płatnicza. Każdy może ją zakupić czy to celem osobistego wykorzystania, czy celem podarowania np. dla pracowników. Karty prepaid działają podobnie jak karty płatnicze do bankomatu. Różnica polega na tym, iż kupujący nabywa kartę przedpłaconą o określonej wartości i nie może ponownie jej doładować środkami pieniężnymi (występują inne typy kart prepaid, ale podarunkowy typ karty prepaid działa w sposób jednorazowy). Jeżeli więc dobiegnie końca termin karty lub wyczerpią się środki – karta zostaje technicznie zamknięta. Dyspozycja środkami występującymi na podarunkowej karcie prepaid jest bardziej elastyczna od środków zamrożonych w postaci bonu podarunkowego. Środki z podarunkowej karty prepaid można wykorzystać w określonej sieci sklepów (w tym sklepów internetowych). Nabywca podarunkowej karty prepaid ma jednak możliwość nabycia dowolnych towarów lub usług, co w przypadku bonów nie zawsze jest możliwe. Należy podkreślić, iż karty prepaid służące do rozliczeń firmy z pracownikami np. za zakupione przez pracownika materiały dla firmy, za zrealizowane podróże służbowe to zupełnie coś innego niż podarunkowe karty prepaid. Finansowanie bonów i kart podarunkowych dla pracowników Pracodawca ma możliwość przekazania pracownikom bonów podarunkowych lub przedpłaconych kart podarunkowych, a zakup kart lub bonów może sfinansować z dwóch odrębnych źródeł. Mowa tu przede wszystkim o sfinansowaniu bonów podarunkowych i kart przepłaconych ze środków obrotowych firmy, a więc z bieżących środków przeznaczonych na prowadzenie działalności gospodarczej. Drugą możliwością finansowania nabycia bonów podarunkowych czy kart prepaid przeznaczonych dla pracowników jest zakup ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych. Należy w tym miejscu podkreślić, iż wybór źródła finansowania będzie miał kluczowe znaczenie w aspekcie opodatkowania otrzymania profitów przez pracowników. Sfinansowanie w określony sposób bonów podarunkowych lub kart przedpłaconych będzie więc skutkowało sposobem, w jaki sposób będą one opodatkowane u pracowników. Bony podarunkowe a podatek Pracodawca, ofiarując pracownikom bony podarunkowe lub przedpłacone karty podarunkowe ze środków obrotowych firmy, musi mieć świadomość, iż po stronie pracowników w miesiącu przekazania bonów lub kart powstanie przychód do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Kwestia opodatkowania wynagrodzenia, dodatkowych składników, pozostałych świadczeń pieniężnych czy nieodpłatnych świadczeń w całości lub w części znajduje swoje uregulowanie w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 z późn. zm. zwanej dalej ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych). Zgodnie z nim za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne, oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych. Jeżeli pracodawca zakupi bony lub karty podarunkowe ze środków bieżących firmy, to będzie zobligowany doliczyć je do wynagrodzenia i opodatkować podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ale i oskładkować składkami ZUS w taki sam sposób jak wynagrodzenie ze stosunku pracy. Przykładowo, jeżeli pracownik otrzyma od firmy bon podarunkowy lub przedpłaconą kartę podarunkową o wartości 500 zł netto, to wartość ta stanowi przychód pracownika ze stosunku pracy. Przykładowa wartość 500 zł doliczana jest do kwoty brutto wynagrodzenia podlegającej oskładkowaniu składkami ZUS ubezpieczenia społecznego (oraz w dalszej kolejności zdrowotnego) i opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Jednak w tym miejscu należy zaznaczyć, iż w niektórych przypadkach pracownikowi będzie przysługiwać zwolnienie z podatku dochodowego w odniesieniu do otrzymanych profitów. W jakich sytuacjach będzie miało to miejsce? Kiedy nie ma obowiązku przekazania zaliczki na podatek dochodowy? Poza możliwością finansowania podarunkowych kart prepaid oraz bonów podarunkowych ze środków obrotowych firmy – przedsiębiorca może nabyć dla pracowników owe profity ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych (ZFŚS). Jak wskazuje art. 8 ust. 2 ustawy z dnia r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1070 z późn. zm.) zasady i warunki korzystania z usług i świadczeń finansowanych z ZFŚS oraz zasady przeznaczania środków Funduszu na poszczególne cele i rodzaje działalności socjalnej określa pracodawca w regulaminie ustalanym w myśl z art. 27 ust. 1 albo art. 30 ust. 6 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 263). Pracodawca, u którego nie działa zakładowa organizacja związkowa, uzgadnia regulamin z pracownikiem wybranym przez załogę do reprezentowania jej interesów. Ponadto jak wskazuje ww. ustawa poza zapisami w regulaminie – wypłata świadczeń z ZFŚS oraz ich wysokość zależne są od sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej osoby uprawnionej do korzystania z Funduszu. Natomiast zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwalnia się z podatku wartość otrzymanych przez pracownika w związku z finansowaniem działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, rzeczowych świadczeń oraz otrzymanych przez niego w tym zakresie świadczeń pieniężnych, sfinansowanych w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych, łącznie do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 1000 zł. Do rzeczowych świadczeń pieniężnych nie należą bony, talony i inne znaki, uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi. Analizując powyższe przepisy, należałoby podkreślić, że ze zwolnienia z podatku dochodowego u pracownika nie będą korzystać bony i inne znaki towarowe niezależnie, na jaką kwotę będzie opiewać ich wartość. Potwierdza to wyrok NSA z dnia 4 lutego 2016 r. o sygn. II FSK 1463/14. Zupełnie odmiennie traktowane są świadczenia pieniężne finansowane ze środków ZFŚS. Warto w tym miejscu zaznaczyć, iż zwolnieniu z podatku dochodowego od osób fizycznych podlegają wypłacone pracownikowi w roku podatkowym świadczenia pieniężne łącznie do wysokości 1000zł. Karta podarunkowa zasilona środkami pieniężnymi jest kwalifikowana jako świadczenie pieniężne zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Potwierdzają to liczne interpretacje Ministra Finansów, np. interpretacja indywidualna z dnia 18 września 2019 r. wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o sygn. Tak więc przyjmuje się, że środki pieniężne to także środki występujące na podarunkowych kartach prepaid, którymi pracownik (lub inna osoba obdarowana) może swobodnie dysponować celem nabycia towarów i usług do określonej wartości. Karty podarunkowe prepaid do wartości 1000zł mogą korzystać z powyższego zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych. Nie będą wówczas zaliczane (do tej wartości) do przychodu pracownika podlegającego opodatkowaniu. Karty podarunkowe prepaid do wartości 1000 zł będą również wolne od składek ZUS. Jednak należy przypomnieć, iż muszą zostać nabyte (sfinansowane) ze środków ZFŚS. Pracodawca, analizując swoje możliwości kosztowo-podatkowe w odniesieniu do bonów lub kart prepaid, powinien zawsze wziąć pod uwagę przede wszystkim źródło finansowania nabytych bonów lub kart prepaid dla celu skorzystania ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych. Bony i karty podarunkowe a koszty firmy Wszelkie profity dla pracowników finansowane ze środków ZFŚS nie będą stanowiły kosztu uzyskania przychodu firmy. Dzieje się tak, dlatego, że sam odpis (przekaz środków) na fundusz stanowi koszt firmy. Zatem wypłata środków z tego funduszu na jakikolwiek cel pracowniczy kosztem uzyskania przychodu firmy już nie jest. Inaczej wygląda sprawa, gdy bony podarunkowe lub karty przedpłacone dla pracowników zakupiono ze środków bieżących firmy. Jednak w tym wypadku pracodawca za każdym razem musi przeanalizować, czy dany wydatek będzie spełniał kryteria kosztu firmowego, a więc: jest przeznaczony wyłącznie na cele prowadzonej działalności gospodarczej, związany z daną działalnością gospodarczą i z pracownikami danej firmy; był wydatkowany celem osiągnięcia teraźniejszych, przyszłych przychodów z działalności gospodarczej; był sfinansowany dla celów zabezpieczenia teraźniejszych, przyszłych źródeł przychodów działalności gospodarczej; nie mogą zawierać się w katalogu kosztów wyłączonych z kosztów firmowych (art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Specjalista ds. podatków i rachunkowości Wręczanie pracownikom bonów podarunkowych lub kart przedpłaconych, jest aktualnie szeroko rozpowszechnionym narzędziem motywacyjnym. Mogą być one nagrodą za osiągnięte wyniki, czy też prezentem okolicznościowym. W każdym razie jedne i drugie mogą powodować poprawę relacji pomiędzy pracodawcą a pracownikami, co w założeniu ma istotne znaczenie dla efektywności i wydajności wykonywanych przez tych drugich zadań. Jakie skutki w podatku dochodowym wywołuje przekazanie pracownikom bonów podarunkowych czy kart prepaid? Bony i kart prepaid, co do zasady, różnią się między sobą w zakresie możliwości ich spożytkowania. Bony – standardowo – są przeznaczone do wymiany na konkretny towar bądź usługę, natomiast kartę przedpłaconą można wykorzystać w dowolny sposób. Tym samym można w ogólności stwierdzić, iż obdarowanie pracownika bonem skutkuje, co do zasady, mniejszą swobodą zarządzania otrzymanymi środkami, podczas gdy karta prepaid nie zawsze wiąże się z podobnymi ograniczeniami. Przy czym, istnieje oczywiście możliwość zakreślenia określonej puli towarów czy usług, które przy jej pomocą można nabyć. Wskazać jednak należy, iż pomimo faktycznych podobieństw lub różnić co do ich przeznaczenia, to co może być odrębne dla ww. form motywowania pracowników, to występujące po ich stronie (tj. obdarowanych) implikacje podatkowe. I. Bony podarunkowe i karty prepaid finansowane ze środków obrotowych Wystąpienie przychodu po stronie obdarowanego pracownika – w sytuacji, gdy bon lub karta prepaid została sfinansowana ze środków obrotowych – nie jest sytuacją w pełni oczywistą. Przytoczenia w tym miejscu wymaga wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2014 r. o sygn. K 7/13, który rozstrzygnął kwestię rozumienia pojęcia ,,nieodpłatnych świadczeń” w kontekście świadczeń pracowniczych. Zgodnie z jego treścią, mimo bardzo szerokiego ujęcia przychodów ze stosunku pracy, nie każde świadczenie spełnione przez pracodawcę na rzecz pracownika, bez ustalonej za nie zapłaty, jest świadczeniem podlegającym podatkowi dochodowemu. Zgodnie z przedmiotowym wyrokiem spośród nieodpłatnych świadczeń za przychód mogą być uznane te, które łącznie spełniają trzy następujące kryteria: zostały spełnione za zgodą pracownika (tj. skorzystał z nich w pełni dobrowolnie); zostały spełnione w jego interesie i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść; korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich). Mając powyższe na uwadze, przyjmuje się niekiedy, iż przekazanie pracownikowi karty podarunkowej nie generuje po jego stronie przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia – jako że wręczenie benefitów tego rodzaju może zwiększać efektywność i wydajność wykonywanych przez nich zadań, co natomiast przekłada się na zabezpieczenie przychodów pracodawcy. Oczywiście dostrzegalne są także głosy przeciwne, tj. profiskalne, w myśl których przekazanie wiąże się z powstaniem przychodu. Jednocześnie można wskazać – co także ma w istocie swoje źródło w powyżej wskazanym wyroku Trybunału Konstytucyjnego – iż można spotkać się również z poglądem, że przekazywane pracownikom upominki (często w ujęciu szerszym niż tylko bony czy karty prepaid), mają charakter darowizny. Konsekwencją takiego poglądu jest wyjście spod reżimu ustawy o PIT, na rzecz ustawy o podatku od spadków i darowizn, co wiąże niestety równolegle z brakiem możliwości rozpoznania kosztu uzyskania przychodu przez pracodawcę (art. 16 ust. 1 pkt 14 ustawy o CIT/22 ust. 1 pkt 11 ustawy o PIT). Podsumowując powyższe można w ogólności wskazać, iż implikacje podatkowe przekazania pracownikom bonów podarunkowych czy kart prepaid, które zostały uprzednio sfinansowane ze środków obrotowych pracodawcy, faktycznie mogą być różne – w zależności od zaistniałego stanu faktycznego. Niemniej jednak co istotne w tym zakresie, rozbieżności te nie są determinowane rodzajem przekazywanego benefitu, lecz okolicznościami temu towarzyszącymi, włączając w to motywację pracodawcy. Podkreślenia wymaga także fakt, iż przedmiotowe wydatki, jako uznawane za tzw.,,koszty pracownicze”, co do zasady, mogą stanowić koszt uzyskania przychodu pracodawcy. Zgodnie z ogólną zasadą uznawania wydatku za koszt podatkowy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT (odpowiednio art. 23 ust. 1 ustawy o PIT). Przyjmuje się przy tym, iż koszty pracownicze, co do zasady, spełniają te kryteria. II. Bony podarunkowe i karty prepaid finansowane z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o PIT, wolna od podatku dochodowego jest wartość otrzymanych przez pracownika w związku z finansowaniem działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, rzeczowych świadczeń oraz otrzymanych przez niego w tym zakresie świadczeń pieniężnych, sfinansowanych w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych, łącznie do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 1000 zł; rzeczowymi świadczeniami nie są bony, talony i inne znaki, uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi. Mając na uwadze powyższe zauważyć należy, iż ustawodawca zdecydował się na bezpośrednie wyłączenie bonów, talonów i innych znaków, uprawniających do ich wymiany na towary lub usługi, spod zakresu ww. zwolnienia przedmiotowego. Powyższe nie budzi także wątpliwości organów podatkowych (co potwierdza przykładowo interpretacja indywidualna z dnia 24 stycznia 2020 r. o sygn. jak również sądów administracyjnych (wyrok NSA z dnia 4 lutego 2016 r. o sygn. II FSK 1463/14). Natomiast, równie istotne w kontekście poczynionych rozważań, zgodnie z przykładową interpretacją indywidualną z dnia 18 czerwca 2020 r. o sygn. karta przedpłacona to swoisty rodzaj karty płatniczej. Wydawana jest bez konieczności posiadania rachunku osobistego w banku, nie jest też przyznawany jej użytkownikowi kredyt. Rolą tych kart jest zapewnienie użytkownikowi karty (np. pracownikom) środków pieniężnych, bez konieczności wydawania (posiadających formę materialną) znaków pieniężnych (np. banknotów) lub znaków legitymacyjnych. Z technicznego punktu widzenia karta przedpłacona jest bardzo zbliżona do karty debetowej. Zatem kartę tę należy co do zasady uznać za świadczenie pieniężne z uwagi na jej zaklasyfikowanie jako instrumentu dostępu do określonych wartości pieniężnych, co finalnie umożliwia regulowanie zobowiązań pieniężnych. W świetle powyższego – w odróżnieniu do bonów podarunkowych i kart prepaid sfinansowanych ze środków obrotowych – implikacje podatkowe przekazania ich w sytuacji, gdy zostały sfinansowane z ZFŚS, nie są tożsame. Przy czym, w tym przypadku, to one (tj. bony i karty prepaid), a nie ewentualne inne okoliczności, stanowią same w sobie kryterium różnicujące te konsekwencje. Mianowicie: otrzymanie bonów (talonów i innych znaków, uprawniających do ich wymiany na towary lub usługi) – nie stanowi podstawy do skorzystania ze zwolnienia, a co za tym idzie – generuje przychód po stronie pracownika, otrzymanie kart prepaid – uprawnia do skorzystania z dobrodziejstwa art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o PIT, a co za tym idzie, płatnik nie ma obowiązku obliczania, pobierania i przekazywania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od przychodów pracownika wynikających z otrzymania karty przedpłaconej (pod warunkiem spełnienia pozostałych przesłanek wskazanych przez ustawodawcę w tym przepisie). Podkreślić także należy, iż zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 45 ustawy o CIT (analogicznie art. 23 ust. 1 pkt 42 ustawy o PIT), nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków pracodawcy na działalność socjalną, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych. Na marginesie można wskazać, iż zgodnie z art. 52l pkt 3 ustawy o PIT – wprowadzonego mocą ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw – limit analizowanego zwolnienia przedmiotowego (art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o PIT), wynosi w 2020 i 2021 r. 2 000 zł. Zgodnie z interpretacją indywidulną z dnia 18 czerwca 2020 r. o (…) limitem objęto również świadczenia wypłacone w okresie od 1 stycznia do 30 marca 2020 r. Tak więc, jeżeli przed wejściem w życie powyższego przepisu dokonywane były wypłaty świadczeń z uwzględnieniem dotychczas obowiązującego limitu zł, to płatnik nie koryguje zaliczek na podatek dochodowy pobranych od nadwyżki ponad zł. Natomiast wykazując przychody pracownika w informacji PIT-11 za 2020 r. płatnik powinien uwzględnić już nowy limit zł, zaś kwotę zaliczki od świadczeń przekraczających zł, pobraną w okresie od 1 stycznia do 30 marca 2020 r., wykazać w sumie zaliczek pobranych przez płatnika od przychodów ze stosunku pracy. Podatnik nadpłacony podatek odzyska poprzez zeznanie roczne. Paula Kołodziejska, aplikant radcowski, Weronika Niklewicz, asystent doradcy podatkowego BG TAX & LEGAL

karty przedpłacone ze środków obrotowych